gleðifærsla jíha!

Svona þar sem fólk er augljóslega að míga í sig á spenningi yfir næsta bloggi og sparar öll komment ..
þá hef ég ákveðið að skrifa aðra færslu . . !
Ég heyri fólk frá öllum heimshornum taka andköf áður en það hrópar af gleði.

Ég fór sumsé í þetta atvinnu viðtal í gær fann ekki lyklana mína svo ég hljóp út um dyrnar lyklalaus þar sem ég vildi ekki mæta of seint í viðtalið. Fattaði svo um leið og ég var búin að loka hurðinni að ég hafði gleymt símanum inni.
Viðtalið gekk nokkuð vel gæjinn sem ég talaði við var reyndar stór undarlegur, ramm fullorðinn og sagði “coolstuff” við öllu.
Þessi tvö orð sem ættu eingöngu að vera notuð af yngra fólki, krökkum eða bara helst engum hafa greinilega náð þessu manni langt í lífinu. Veit ekki hvort hann sagði þetta við mig þar sem ég var í yngri kanntinum eða hvort hann lifi bara með því að “coolstuff” sé the line to say.. Þetta er mér mikil mistería.

Eftir að ég kom útúr viðtalinu hugsaði ég með mér hvert ég ætti að fara til að komast heim en ákvað svo bara að fara einhvert þar sem mér lá ekkert brjálæðislega á að fara heim og sitja þar á tröppunum þangað til elsku tútta administrator væri búin í vinnunni. Ég labbaði um borgina í götóttum og rifnum skóm í rigningunni mér fannst ég lítils virði.
Rölti aðeins meðfram ánni og sá svo einhvern kastala þarna sem er víst eitthvað túrista attraction.
Rölti svo í áttina heim ætlaði mér að fara og kíkja á strákana á hostelinu rétt áður en ég kom mundi ég eftir því að það var miðvikudagur og dyrakóðanum er alltaf breytt á þriðjudögum svo ég ákvað að láta þessa heimsókn mína eiga sig. Ég var náttúrulega ekki með síma til að hringja í strákana heldur. Bummer.. !
Eftir þetta rölti ég aðalgötuna í okkar hverfi og komst að því að þar sem rónarnir og heimilisleysingjarnir sofa á nóttunni er ekki bókabúð eins og ég hélt heldur bókasafn.
Ég kíkti aðeins þarna inn og fór að glugga í einhverjar bækur, ég sem les ALDREI!
Kíkti aðeins í bókina Generation of swine eftir hunter s thomson.
og pantaði kite runner svona af því ég var þarna en hún var í útláni.
Fór á kaffihús, fékk mér einn latté sem er btw fyrsti kaffibollinn minn síðan ég flutti hingað og sötraði hann í rúmann klukktíma á meðan ég hlustaði á ipodinn og krassaði í notebook sem ég var með á mér.
Fór út kíkti eitthvað í garðinn sem er rétt hjá húsinu, sagan segir að þar á bakvið rafmagnskassa búi maður sem stundar það víst að stinga fólk og ræna skónum þeirra og selja fyrir eitt pund!
Held að viðkomandi einstaklingur hafi verið að ýkja lítilega, eða svona allavega í það minnsta.
Svo loksins kom Soffía heim og ég gat farið úr blautu sokkunum, klárlega gleðistund gærdagsins.

Fór Svo seinna um kvöldið á camden barfly með Guðrúnu þar sem við sáum ari shine, Silversun pickups og praying hands.
Það var nokkuð magnað flottur venue og fínir tónleikar. Ég komst líka að því að maður þarf að fara á tónleika til að sjá fallega karlmenn í þessari borg. Seinna fattaði ég svo að allir þessir fallegu karlmenn voru ekki héðan. Svo ég veit ekki hvað mér á að finnast.

Myndi skrifa meira en ég nenni því hreinlega ekki.
Svona ef heiminum langar að vita þá er ég búin að vera með brjálaðan hálsríg í tvo daga, skemmtilegt nokk!
Kommentið eða snáfiði af síðunni!
kveðja
Sóley

p.s. frjáls framlög í nýja skó handa mér eru vel þegin, já ég á bara eitt par af skóm og eru þeir götóttir!

viðtals geðveiki . .

Í dag/gær hvernig sem fólk kýs að líta á það, fór túttan ykkar í atvinnuviðtal.
Ég átti að mæta klukkan ellefu svo ég “vaknaði” klukkan sjö, fór út úr húsi um átta og rölti út á strætó stoppistöð var í einhverja tvo tíma í strætó var mætt þarna hálf ellefu, reiknaði með þessum hálf tíma ef ég myndi hugsanlega týnast eða ekki finna staðinn. En hann var vel falinn inn í þessu iðnaðar samfélagi sem fyritækið sem ég átti að mæta í. Þetta var án gríns heilt hverfi sem var bara fyrirtæki og á stoppustöðinni stóð “velkomin til (hvað það nú var sem staðurinn hét), iðnaðarsamfélagsins”.
Strætóinn var fullur þegar ég fór uppí og allir í kremju standandi þarna eins og sardínur í dós. Það breyttist allt eftir fjögur stopp og fengu þá allir sem eftir voru sæti. Smátt og smátt fór svo fólk að týnast út þangað til ég var ein eftir.
Fátækari en allir aðrir augljóslega þar sem strætó er ekki æskilegasti ferðamátinn við svona langferðir. Hinsvegar töluvert ódýrari en allar aðrar leiðir transports. Í næsta strætó var það ég, þrjár ca tíu ára stelpur og restin gamal menni sem ferðuðumst með stætó og allt gamla fólkið þekkti hvort annað. Rosalegur úthverfisfílíngur yfir þessu öllu saman þar sem fólk fór bara út á götu og hookaði sér far með strætó engar stoppi stöðvar. Rosalegt cult meðal eldriborgaranna.
Eftir þessa tveggja tíma stærtóferð mína mætti ég svo loks á áfangastaðinn og það fyrsta sem ég er látin gera í viðtalinu er að leysa einhver tuttugu stærðfræði dæmi og gera ritunarverkefni. Ég fékk fimm mínútur í þetta og náði rétt svo að klára áður en gæjinn kom aftur inn í herbergið. Ótrúlegt en satt náði ég að gera þessi stærðfræði dæmi eftir ENGAN svefn what so ever kvöldið áður. Nei það var ekki planað! Þrátt fyrir gott málfar og stafsetningu í ritunar verkefninu þá má guð vita hvað ég ritaði þar. Efast um að það hafi meikað mikið sens.
Ég tæklaði gæjann samt nokkuð vel í viðtalinu sjálfu og við röbbuðum þarna alveg heillengi um hluti viðkomandi og óviðkomandi viðtalinu.
Ég býst reyndar ekki við að fá þessa vinnu en ég græt það ekki, tveir tímar í strætó á hverjum degi aðra leið er kannski soldið mikið af því góða.
Annars er ég að fara í annað viðtal á morgun/dag fer eftir því hvernig fólk kýs að líta á það.
Ég fékk sumsé símtal frá einhverjum gæja fimm mínútum áður en ég gekk inn í þetta viðtal í dag. Ágætt að vita af því svona áður en ég gekk þar inn. En mailið sem ég sendi þeim gæja (þessum sem ég fer í viðtal til á morgun) inni hélt einmitt mikinn húmor og skrifaði ég t.d. að ég væri með undurfagurt bros og fannst ég rosalega fyndin.
Svo það er spurning hvort maður eigi að vakna örlítið fyrr og æfa sig að brosa fyrir viðtalið svo maður geti staðið undir rituðum orðum.
Ég er farin í háttinn.
Góða nótt!
Sóley

gömlu seigu

Fyrir akkúrat viku síðan komu Óskar og Óli í heimsókn til okkar og hafa verið hér síðan.
Á þessum sama sunnudegi rétt eftir að þeir tóku af sér skóna, áður en tekið var upp úr töskum.
Var farið útí pakijoint (hverfisbúllan) og keyptur breezer, ekki einn ekki tveir heldur skammarlega margir.
Við hérna gömlu seigu (Sóley og Soffía ofkors) hneyksluðumst mikið og sötruðum á white ace. En þessa gullnámu vildu þeir ekki snerta.
En Óskar svarði fyrir sig! ; “Það er bara svo vont bragð af bjór” . .
við urðum kjaftstopp og leifðum litla stráknum að halda í þessa litlu virðingu sem eftir var.
Þetta sama kvöld fengum við mikið af fólki í heimsókn, Adam var þar kóngur allra gleði og reitti af sér brandarana.
Við Mark fórum að tala um mat sem leiddi af sér ferð í pakijoint og eldamennsku fyrir tíu manns.
Mark var mikið fyrir það að knúsa mig við eldamennskuna og mér leið í smástund eins og hann væri frá Ítalíu en ekki Suður Afríku.. haha mikil gleði við þessa matargerð.
Seinna um kvöldið fórum við svo á barinn fyrir utan Soffíu sem þurfti að vakna snemma fyrir vinnuna.
Þar hittum við Andy, töluðum við hann í fyrsta skipti en Andy er gaur sem við Soffía höfum verið að fylgjast með þar sem hann er mjög líkur Óskari.. síðan þá höfum við verið að vonast til að sjá hann aftur. Hann er ýkt hress peyji.

Allavega, Óskar má eiga það að hann er orðinn helvíti seigur. Á þriðjudegi var hann búinn að gefa skít í breezer og kominn í bjórinn á miðvikudegi var það jack í coke á barnum.

Gærdagurinn var svo alveg met skemmtilegur, allavega hjá okkur Soffíu þar sem við röltuðum niðrí bæ sötrandi á bjór og ákváðum að vera fyndnar (ekki að það sé eitthvað nýtt) og tókum myndir af okkur með túristum á trafalgar square án þeirrar vitundar.

Þessi mynd segir allt sem segja þarf

Eftir þessa gleði og gott labb heim í rigningunni fórum við svo í king’s cup með strákunum:)
Þvílík gleði sem það var, þessi leikur bíður upp á svo mikla gleði!

Svona fyrir þá sem vita ekki hvað ég er að tala um þá eru reglurnar eftir farandi

Tekið er stórt glas (hálfur líter eða meira)
Glasið sett á mitt borðið og spilastokk raðað í kring
Æskilegast er að allavega fjórir spili leikinn í einu en ekki of margir.
Skemmtilegast er að spila þegar fólk er búið með svona tvo bjóra.
Fólk dregur svo eitt spil í einu koll af kolli þar til fjórði kóngurinn er kominn.

1 – waterfall
2 – for you
3 – for me
4 – to the floor
5 – to the sky
6- for chicks
7 – thumb master
8 – pick a mate
9 – bust a rhyme
10 – for men
J – make a rule
Q – qwestion
K – kings cup

Þegar einhver dregur kóng á sá aðili að fylla glasið í miðjunni einn þriðja hver og sá sem dregur síðasta kónginn þarf að drekka allt glasið. Leikurinn er skemmtilegastur þegar leikmenn eru með mismunandi áfengi við hönd og drykkurinn í miðjunni verður þarf af leiðandi mjög súr.

Svo segir hvert spil hvað fólk á að gera hverju sinni og hverjir eiga að drekka.
Þetta ruglast svo allt saman þegar fólk er orðið drukkið og reglurnar orðnar fleiri og flóknari (samb. “J” spilinu)

Það er of mikil vinna að útskýra hvert spil á síðunni svo það verður að fá að bíða betri tíma.

Hingað til hefur Óli þurft að drekka kings cup tvisvar og Soffía einu sinni.. sjáum hvernig fer næst

Í öðrum fréttum við Soffía náðum að crasha góðgerðar fjáröflunar gleðskap, það var mjög erfitt að koma sér þangað inn enda mjög exclusive. Þessi gleðskapur átti sér stað á “súru” búllunni. Þar sem við hittum trésmiðinn, hann var ýkt spakur þarna með nýju klippinguna sína og bauð okkur upp á bjór. Soffía minntist á það að þetta væri ævintýri líkast þar sem trésmiðurinn er um talaður spaði á okkar heimili.
Gleðin náði síðan “hátindi” sínum þegar teitið kláraðist og söngkonan í glimmer kjólnum fór af sviði og við gerðum okkur líklegar til að fara. En þá kom að okkur kona og vildi vinsamlegast fá peninginn okkar, þar sem þetta var fjáröflunar samkoma. Hvernig í ósköpunum áttum við að vita það, illa óboðnar og áttum engan veginn heima í þessum hóp, okkur langaði bara líka að vera partur af gleðinni þar sem gleði er legendary á súru búllunni gerðist eflaust síðast á aldamótunum.
Við reyndum að halda kúlinu en það fór fyrir lítið þegar konan sagði gífurlega hneyksluð “just anything you have on you a couple of quid would be fine”- En við þurftum að segja henni og öllum heimilislausu börnunum í heiminu að fara í rassgat þar sem við vorum ekki einu sinni með 1p á okkur.
Ekki gerði það ástandið betra að við héldum báðar á sitthvorum bjórnum, en hann var gjöf Huge (trésmiðarins)
Eftir þessa gleði fórum við upp í eldhús þar sem við munchuðum háklassa mat a la david og horfðum á training day.

Kv. Sóley og Soffía

Village People

Við fórum með strákana á Ed’s Diner í gær..
Það ku vera okkar uppáhalds matsölustaður
Þetta er 60’s diner fyrir þá sem ekki vita með jukebox-i með 60’s lögum..
alltaf sömu 100 lögin sem hljóma þar .. ekki einu sinni 100.. eflaust nær 50
Við Soffía vorum einmitt að hlægja að því að Village people – YMCA fengið eflaust að hljóma þarna hvað oftast, væri eflaust að gera starfsfólkið brjálað..
Mínútu síðar, setur Óskar pening í kassann og request-ar YMCA..
Við ákváðum að vera ýkt hress og  gera YMCA gleðina að alvöru..
We did the “YMCA”..
og aftur.. og aftur
þangað til ein tútta sem var að vinna þarna kom að okkur og bað okkur vinsamlegast um að hætta að biðja um YMCA..
hér eru myndir af því . .

já við erum fackin hresst fólk..
Enda gáfum við staðnum líf og allir voru farnir að hlægja útaf okkur,.
Við erum hér með þekkt sem hressa fólkið  á Ed’s Diner . .
Hugsanlega ekki af túttunni sem bað okkur um að fara frá jukebox-inu en allavega öllum öðrum þarna inni..

Enjoy!!

í fréttum er . .

. . . Óskar og Óli eru hér
. . Við Soffíu fórum í kirkju í morgun
. . við keyptum ís í lidl’s, Soffía náði að stúta tvem fyrir heimkomu, impressive
. . fólk er hér að muncha bella petsu
. . Mark kíkir kannski yfir í kvöld
. . Trésmiðurinn fór í klippingu
. . Soffía stal white ace úr örmunum á áfengisdauðum manni í gær
annað í fréttum . .
uhhh
Ekkert!

þetta þarf víst að eitthvað

Soffía kom heim úr vinnunni í gær og tók upp úr plöstuðum umbúðum nýja vinnu outfittið sitt, sem saman stendur af svartrir stutterma skirtu og svörtu buxum. Voða plain allt saman, en fyndna var að sá aðili sem pantaði buxurnar hennar hefur ruglast eitthvað svakalega því soffía hefði getað komist fjórum sinnum fyrir í þessu buxum.
Buxurnar í nákvæmlega engu samræmi við skirtuna þar sem hún passaði fínt, ég efast um að nokkur manneskja sem vinnur á þessum vinnustað, já öll hundruðin hefðu getað passað í þessar brækur.
já ég hef þessa miklu löngun að blogga um Soffíu alltaf þar sem hún er það eina sem augu mín sjá svona dagsdaglega, ég vona bloggsins vegna að það verði breyting þar á.

Við röltuðum út í Lidl’s áðan og við sáum rebba fjölskyldu, ylfingurinn var að sjúga mömmu sína við reyndum að taka myndir en því miður eru myndavélasímar ekki alveg nógu high-tech..

eeeen næst þegar við förum í Lidl’s verður hún tekin með, því nú vitum við hvar þeir eru, þeir eiga heima í einhverjum afgirtum garði þar sem eitthvað mjög undarlegt trúarsamfélag er með kirkju. Það er reyndar einn rebbi sem býr hinumegin við götuna frá húsinu okkar líka en hann er bara single and loving it.. kóngur hverfisins.

Veðrið í dag var gott, ég vona að það verði aftur gott veður á morgun!:D
Við ætlum að taka okkur á í myndatökum!

Hér ríkir mikil tilhlökkun við komu Óskars og Óla á sunnudaginn

á morgun fáum við lasange veijveij!

Ég vil einnig að heimurinn viti að ég pimpaði upp klósett kompuna . .

ást
sÓ

Neinei það er ekkert að frétta, eða ekkert sem við getum tjáð okkur um að svo stöddu, Soffía elsku tútta er á leiðinni heim og þá munum við gæða okkur á dýrindist pasta veijveij!
Ekki ólíklegt að Adam kíkji yfir, sumsé ekkert nýtt í fréttum:p
Annars erum við alltaf að brjóta glös þetta er alveg ótrúlegt enn ótrúlegra er að þetta gerist eingöngu þegar allir eru ýkt spakir og áfengi einhversstaðar allt annarrsstaðar en við hönd.
Svo er ég búin að vera ýkt dugleg við að stíga á glerbrot, skiptir ekki máli hversu oft er sópað og skúrað og allur pakkinn (ég lýg því reyndar við höfum ekkert skúrað) ég næ alltaf að stíga á glerbrot og ég er búin að vera með einn félaga fastann í hælnum síðan um helgina.
Þessi sami fótur er allt skemmtilega bólginn þar sem ég geng asnalega á þeim fæti og er komin með þá allra versu vöðvabólgu í öklann, ég býð spennt eftir að sjá hvað gerist með fótinn því þetta glerbrot er ekkert á leiðinni með að fara.
Út í aðra sálma, það eru spænskar túttur sem búa á móti okkur þær koma svona tvisvar í viku og fá lánaðann tappa togarann okkar, hann er bilaður og er búinn að vera bilaður síðan áður en þær fengu afnot af honum, held hann hafi brotnað í fyrsta og eina skiptið sem við höfum notað hann.. (nei ég lýg við höfum notað hann fjórum sinnum, sem er samt sem áður töluvert sjaldnar en vinkonur okkar á móti, við látum whiteace duga;)) við höldum sumsé að þessar túttur séu engir drykkjuhrútar heldur vilji bara eignast okkur sem vinkonur (yeahright) okkur langar að bjóða þeim yfir í heimsókn, eeeeen ég held að íbúðin þeirra sé miklu flottari en okkar íbúð  og ég finn fyrir undarliggjandi nágrannaerjum og metingi hvað varðar sjálfa mig, já ég fæ þetta eftir að hafa séð grumpy old men, enda er sú ræma stök snilld. Þær eru með stærri stofu glugga sem snúa að almenningsgarðinum, þær dreka dýrara vín, þær eru alltaf að draga einhverja gæja heim og eru þar af leiðandi að fá meira kynlíf heldur en við. Þessar spænsku túttur eru hreinlega betri, eigum við að játa okkur sigraðar og bjóða þeim yfir? Eða eigum við að bíða með það þangað til við verðum komnar með ýkt flotta íbúð (gerist hugsanlega aldrei) ..
Bjóða þeim í whiteace og pasta?

súrt blogg fyrir súra blogglesendur

já það er gaman hjá mér
allir sofnaðir hér á þessum bæ..
Adam eldaði kvöldmat honum og Soffíu til mikillar gleði
Ég hefði leift mér það að gleðjast en . .
NEI! Það var greinilega of lítill matur á borðstólum fyrir þessi svín, ég leit frá matnum mínum í 2 sekúndur, sagði að ég kæmi aftur og bað þau vinsamlegast að láta matinn vera. Þar sem ég borða venjulega minnst ef okkur þrem þá er venjulega einhver sem borðar leifarnar, ef maður og annarr eru ekki tæklaðir fyrir mylsnu eða tvær, ég sumsé tók það sérstaklega fram þar sem þau vita að maturinn minn er venjulega fair game.
En nei þessum gráðugu svínum hefur greinilega fundist þau hærrasett heldur en ég og þegar ég snéri mér við tvem sekúndum síðar, (án gríns tvem sekúndum) þá var Adam kominn með borgarann í bókstaflegri merkingu út um allt andlitið á sér. Soffía var reyndar ekki í þeirri deild að ræna mig borgara en hún fær einnig að vera titluð svín, þar sem hún fór inn í eldhús og sleikti leifarnar úr majónes krukkunni yfir franskarnar sínar!
Mér var lítilega misboðið,
lítilega er eiginlega understatement þar sem mér var tiltörulega mikið misboðið og tók myndband af þeim þar sem þau sátu þarna sveitt og ógeðsleg með hamborgarafitu á hverjum einasta fercentimetra á líkamanum.
En mér fannst of mikið að setja það á síðuna þar sem ég vil þeim alls hins besta í framtíðinni, þetta er hugsanlega career suicide fyrir þau bæði.
Svo var pizzusneiðinni minni stútað í gær á meðan ég var spök á kanntinum, elduð á pönnu held ég og allt ekkert verið að spyrja “hey tútta, má ég troða þessari petsu í andlitið á mér?”
- mér var reyndar sama og er sama, en þar sem “við” vorum farin út í þessa sálma hvort eð er fékk þetta að flakka..

Adam fær samt props fyrir að hafa lagt allt sitt í þessara borgar eins og sjá má á þessari mynd, augljóslega með forgangsatriðin á hreinu svona þar sem handfangið á pönnunni fékk einnig að fjúka.

Til að fyrirbyggja misskilning er ég alls ekkert reið í alvöru var jú hneyksluð en við hlóum öll að þessu jafnvel á meðan það var að gerast, Adam hálf kafnaður með borgarann uppí sér.
Mér finnst ég njóta forréttinda að umgangast fólk eins og þau tvö sem getur verið yndislegt á sama tíma og það er útatað í hamborgarafitu, svo ég minnist nú ekki á að hafa húmor fyrir öllu, þess vegna erum við gott teymi.
Um daginn vorum við Soffía á spjalli og í staðin fyrir að segja “þegar ég þú og adam vorum kicking it…!
þá sagði ég óvart “þegar ég þú og oddur vorum kicking it .. “
sem lýsir þessum vinskap okkar við Adam mjög vel . .
ogjá ég sakna odds:p – hlakka til að fá ykkur í heimsókn!

en út í allt annað, þetta fann ég í frystinum um daginn, hefur hugsanlega verið þarna andsk. lengi allavega miðavið dagssetninguna.

ég vil enda þessa færslu með mynd af félaga mínum, því miður hef ég ekki náð betri mynd af honum . .

peace
Solay

Metorðastiginn klifinn

Það skal fært til bókar að í dag mætti ég á tvo fundi. Þegar ég kom í vinnuna var mér sagt að ég þyrfti að mæta á Training fund sem er haldinn fyrir allt nýja starfsfólkið. Það er í rauninni væmið prógramm sem segir litla manninum að hann geti orðið kóngur með rétta hugarfarinu. Í allra versta falli vara-aðstoðarkóngur. Þessi gleði átti að byrja korter yfir níu í herbergi á hæð sex. Þangað mæti ég ásamt nýjum kokki í eldhúsinu. Við sitjum í þessu ákveðna herbergi í einhvern tíma og enginn kemur. Okkur finnst það voða skrýtið svo við förum niður, staðfestum staðsetninguna við fólk sem átti að þekkja til og vorum send aftur upp að bíða meira. Svo bíðum við aðeins meira eftir það. Eftir um það bil klukkutíma bið fyllist allt í einu herbergið af fólki. Þetta lið var að fara á einhvern allt annan fund sem okkur var ekki boðið á af því þau voru miklu meiri spaðar en við. Hver einasti maður með möppu. Margar hverjar eflaust tómar en lúkkuðu ofboðslega fullorðins. Svo voru allir í voða fínum fötum, en við sátum þarna, hann í kokkafötum og ég í hettupeysu sem ég var nýbúin að þrífa fuglakúk af. Ég hefði samt eflaust getað setið í gegnum fundinn þar sem þetta fólk virtist ekki þekkjast, en andskotans kokkabúningurinn kom upp um okkur. Það hefði verið tímans virði, að sitja þarna og þykjast vera hluti af teyminu. Búa til langar, flóknar skammstafanir og senda svo gaurinn með ljótustu möppuna að sækja kaffi. “Já, kallinn minn. Þetta kennir þér að möppur með Power-Puff girls eru bara ekki gúdderaðar í þessu fyrirtæki”. Svo myndi ég verða ýkt reið þegar ég fæ enga beyglu með kaffinu og strunsa út í ofboði. Já, ég bölva þessum kokkabúningi í sand og ösku.

En þar sem þessi litli misskilningur tók allt of langan tíma misstum við af rétta fundinum svo við vorum send á annan alveg eins fund eftir hádegi. Það var nákvæmlega eins og við var að búast. Verið að stappa stálinu í litla manninn sem labbar núna um með þá flugu í hausnum að hann geti orðið forseti. Öll svona námskeið eru ofboðslega svipuð og mér fannst ég hafa upplifað þetta hundrað sinnum áður. En hvað er eitt skipti í viðbót? Ég var þó allavega á launum á meðan á þessu stóð. Liður í prógramminu var að vinna í hópum, tveir og tveir saman, og nefna þrjá mikla leiðtoga. Ég lenti með dreng sem var það trúaður að sjálfur páfinn týnist í skugganum af honum. Í hvert skipti sem einhver nefndi kristinn trúarleiðtoga klappaði hann og hló hástöfum. Jesús og móðir Teresa fengu mörg prik og tappinn ætlaði að springa úr kæti, á meðan ég hugsaði um að slá þetta fólk utan undir. Jesús, ekki alslæmt. Ég hugsaði til hans sjálf. En móðir Teresa? Kommon fólk! En hann félagi minn varð það ofboðslega kátur í hvert einasta skipti að ég var næstum tilbúin til að fyrirgefa þeim þetta. Svo máttum við eiga pennana. Og við fengum nammi. Þá var klárlega komið að mér að gleðjast, hlæja og syngja.

-soffía

Já ég er fyndin